Is er iets mis met de ‘huidige’ Tarwe?

15 september 2015
FrankvanEerd

Tijdens mijn laatste vakantie las ik het boek de Graanrepubliek van Frank Westerman. Het boek was mij aangeraden omdat het inzicht verschaft in de ontwikkeling van het Europese landbouwbeleid in de laatste eeuw. Het biedt een interessante beschrijving van de geschiedenis van Oost-Groningen en van Nederland in het algemeen over misschien wel het belangrijkste onderwerp dat er bestaat: voedsel. Het is daarnaast ook een boek over tegenstellingen. Tussen arbeiders en herenboeren bijvoorbeeld. Uitgerekend een van deze herenboeren werd later Minister van Landbouw: Sicco Mansholt.

Mansholt had een uitgesproken visie op het landbouwbeleid. Een visie die boeren dwong te groeien en kleine boeren het faillissement injoeg. Dit alles gedreven door een missie: “Nooit Meer Hongerwinter”. Het is deze minister geweest die aan de wieg heeft gestaan van de brood-tarwe die we nu telen en waar menig bakker mee bakt. De graan waar hij grote voorstander van was, was er een die gemakkelijk te telen en snel de dorsen was, die niet te hoog groeide en tevens veel opbracht per vierkante meter.

De Universiteit Wageningen kreeg de opdracht om enkel te werken aan de doorontwikkeling van deze ‘ideale’ graansoort, wat betekende dat granen als Spelt, de st. Jans Rogge uit de Achterhoek, Gelderse Tarwe ect. geen aandacht meer kregen binnen de landbouw. Doordat zij te hoog groeiden en te moeilijk te oogsten bleken en tevens relatief weinig opbrachten, verdwenen zij langzaam van het toneel.

Als ik het goed heb begrepen, betekent dit dus dat onze huidige brood-tarwe alleen maar is ontwikkeld om snel en veel op te brengen. Over de echte voedingswaarde ervan lijkt onvoldoende te zijn nagedacht. Tijdens een bijeenkomst die ik laatst over dit onderwerp bijwoonde, bevestigden twee graanveredelaars mijn slechte voorgevoel: ook zij spraken enkel over lage kosten tegenover steeds hogere opbrengsten.

Wat is er toch mis met onze huidige brood-tarwe en waarom is er nooit meer gekeken naar de smaak en voedingswaarde van deze graansoort? Is kwantiteit belangrijker voor ons geworden dan kwaliteit?

Nee. Althans niet voor mij en ook niet voor de klanten die dagelijks hun brood kopen in onze bakkerij. Ik zie een groter wordende groep consumenten die wil weten wat ze eet. Dit biedt ons als bakkers oneindig veel kansen. We kunnen ons namelijk weer richten op ons vak. Op het bakken van brood. Brood gemaakt van de beste ingrediënten die ons land ons kan bieden. Niet goedkoper en meer, maar beter en smaakvoller. Brood waar we samen trots op kunnen zijn.